Τίποτα δεν δουλεύει σωστά αν κάνεις μόνο κριτική και τίποτα δεν φτιάχνεις εσύ.

ΟΙ ΦΟΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ. ΔΕΣ ΕΔΩ ΓΙΑΤΙ...

ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΓΕΛΑΣΟΥΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΦΤΑΙΝΕ ΑΥΤΟΙ...ΑΝ ΜΑΣ ΓΕΛΑΣΟΥΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΤΑΙΜΕ ΕΜΕΙΣ...
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ Θ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΝ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΠΡΩΤΑ ΕΜΕΙΣ...

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ
ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ;
ΟΤΙ ΔΗΜΕΥΟΥΝ -ΕΜΦΑΝΩΣ ΠΛΕΟΝ- ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΜΑΣ;
ΟΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ
ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;
...
10+ ΧΡΟΝΙΑ ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΔΥΣΦΗΜΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Σ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ;
ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ... ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ...


«Δώστε μου τον έλεγχο τον νομίσματος μιας χώρας και δεν με νοιάζει ποιος κάνει τους νόμους της»
Mayer Amshell Rothschild

(και πήραν το έλεγχο στις περισσότερες χώρες)
Το άρθρο αυτο και τα σχόλια δείχνουν την πηγή ολω των προβλημάτων μας:
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΙΚΟ, ΑΛΛΑ ΕΜΑΣ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ, ΝΑ ΤΟ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΟ, ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ.
ΔΗΛΑΔΗ: ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΑΝΤΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ,
ΤΑ ΔΑΝΕΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ.

Τα μεγάλα συρτάρια των υπουργείων

18/04/2010
By

Κάποτε βρέθηκα στο γραφείο κάποιας από τις γραματέες του υπουργού ανάπτυξης, νομίζω επί πασοκ αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία, γιατί είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα σας περιγράψω δεν αλλάζει με την αλλαγή της κάθε κυβέρνησης.

Πάνε πολλά χρόνια από τότε και δεν θυμάμαι λεπτομέρειες αλλά θα σας γράψω περιγραφικά την ουσία.

Λοιπόν η κοπέλα ήταν το κορίτσι μου και είχα πάει το βράδυ για να την πάρω.
Το υπουργείο τότε αν θυμάμαι καλά ήταν στην οδό Μιχαλακοπούλου.
Δούλευε απίστευτες και εξαντλητικές ώρες, έτσι περιμένοντας στο μικρό γραφείο της να τελειώσει την δουλειά της για να φύγουμε δεξιά μου στη γωνία ήταν ένας σωρός από έντυπα. Προσέχοντας καλύτερα είδα ότι ήταν επιστολές τυπωμένες από Η/Υ οι οποίες απευθυνόντουσαν από διάφορες εταιρείες προς το υπουργείο ανάπτυξης.
Έτσι έχοντας λίγο χρόνο πήρα μια στα χέρια μου για να ρίξω μια μάτια.
Ήταν τόσο καλογραμμένη που θυμάμαι ότι την διάβασα προσεκτικά μέχρι το τέλος.
Ήταν από κάποια ζυθοποιία στους πρόποδες του Παρνασσού (η το νερό που χρησιμοποιούσε ερχόταν από τις πηγές του Παρνασσού) όπου η επιχείρηση εξηγούσε προς το ΥΠΑΝ ότι κάποια μέτρα θα έχουν σαν αποτέλεσμα να πλήξουν τις ντόπιες ζυθοποιίες σε σχέση με τις ξένες λόγω του ότι υφίστανται διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης από ότι οι ξένες τις οποίες ανταγωνίζονται με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να επιβιώσουν και ο ανταγωνισμός να είναι δυσχερείς από τα δεδομένα που έχουν να αντιμετωπίσουν όποιοι κάνουν παραγωγή στην Ελλάδα.
Ο άνθρωπος που είχε γράψει την επιστολή δεν ζητούσε κάτι για την δική του επιχείρηση αλλά για όλο τον κλάδο της μικρής κλίμακας ζυθοποιίας που υπάρχει από ότι κατάλαβα σε διάφορα μέρη της Ελλάδος και το μόνο που ζητούσε είναι ν ανταγωνίζεται επί ίσης όροις με τα εισαγόμενα προϊόντα για να μπορέσει να κρατηθεί στην αγορά.

Αυτό μήπως δεν είναι η ανταγωνιστικότητα που έχει βάλει σημαία της η κάθε κυβέρνηση ότι προασπίζετε και επιζητά. Την ανταγωνιστικότητα την οποία όμως πίσω από τα κούφια λόγια η ίδια χαντακώνει με πολλούς τρόπους. Αύξηση αντικειμενικών αξιών και κόστους ζωής. Αύξηση των τιμών από τους οργανισμούς κοινής ωφέλειας, αύξηση φόρων στην λειτουργία των επιχειρήσεων, αυξήσεις στα καύσιμα που αλυσιδωτά φέρνουν αυξήσεις σε όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες. Με αποτέλεσμα να καταφέρνουμε ένα καίριο χτύπημα στο επιχειρην στην Ελλάδα κλείνοντας μαζικά τις επιχειρήσεις μετά από την ανακοίνωση κάθε φορά των νέων φοροεισπραχτικών μέτρων αυξάνοντας το κόστος λειτουργίας των εναπομένων επιχειρήσεων και εξανεμίζοντας κάθε ελπίδα να γίνουν οι Ελληνικές επιχειρήσεις πιο ανταγωνιστικές.

Τα επιχειρήματα λοιπόν του γράφοντα ήταν τόσο απλά και κατανοητά, από εμένα που δεν ήμουν σχετικός, με αποτέλεσμα να οδηγηθώ σε σκέψεις για όλο αυτό τον σωρό με τις επιστολές και να υποθέσω ότι όλες ήταν του ίδιου ίσως περιεχομένου και όλες είχαν την ίδια μοίρα.

Έχουμε όλοι ακούσει για επιστολές σωστά διατυπωμένες και με σοβαρά επιχειρήματα και προτάσεις που αραχνιάζουν στα συρτάρια των υπουργείων. Ε λοιπόν από ότι κατάλαβα είναι τόσες πολλές πλέον που δεν τις χωρά κανένα συρτάρι και στοιβάζονται σε κάποια γωνία πιθανόν χωρίς να διαβαστούν ποτέ πέρα από τον τίτλο και την επιχείρηση που την στέλνει.

Για την όποια ανταγωνιστικότητα λοιπόν και για ρίξουμε το κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων και τις τελικές τιμές προς τους καταναλωτές και να κάνουμε την Ελλάδα πιο ανταγωνιστική, ας ρίξουν οι αρμόδιοι υπουργοί μια ματιά στον σωρό με τις επιστολές που στοιβάζονται σε κάποια γωνία του γραφείου της γραμματέας τους.
Είμαι σίγουρος ότι εκεί μέσα βρίσκονται οι λύσεις –και μάλιστα λύσεις που δεν υπονομεύουν το μέλλον- ΛΥΣΕΙΣ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ, ΕΦΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΔΙΑΤΥΠΩΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ.

Το ερώτημα είναι αν πράγματι υπάρχουν αγαθές προθέσεις από το κάθε υπουργείο.
Σεβασμός προς τον πολίτη και τον Έλληνα φορολογούμενο.
Και αν αυτά υπήρχαν λύσεις θα βρισκόντουσαν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*



 

December 2017
M T W T F S S
« Jan    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ